تاریخچه گریم تئاتر

0
19

ریشه و اصل پیدایش گریم را در دوران‌ ابتدایی بشر می‌توان پیدا کرد. در مراسم‌های آیینی آن دوران، چهره‌ها را با رنگ‌های معدنی، رسوب مختلف و عصاره گیاهان رنگ آمیزی می‌کردند. همچنین برخی اوقات صورت‌هایی از پوست درختان می‌تراشیدند و بر چهره‌هایشان قرار می‌دادند. پس می‌توان گفت که در این‌گونه مراسم‌ها، عمل گریم کاملاً به روش‌های ابتدایی انجام می‌شده است. بعد‌ها مصریان باستان نیز از گریم استفاده کردند؛ آن‌ها عمدتاً اطراف چشمان خود را سبز و با خطوط سیاه، رنگ‌آمیزی می‌نمودند. مردم آفریقا نیز، علاوه بر اینکه از رنگ‌های شاد و سرزنده برای چهره استفاده می‌کردند، سر خود را نیز با پر‌های رنگی تزئین می‌نمودند. آن‌ها در آئین‌های مذهبی خود صورتک‌های کوچک و بزرگی را برای تزئین چهره‌هایشان به کار می‌بردند.

در دنیای امروز، واژه گریم از زبان فرانسوی، سال ۱۷۷۸ میلادی، به تئاتر و نمایش وارد شد. این واژه در اصل به معنای صورتک و شکلک است. گریم در ردیف هنر‌های نمایشی ظریفه قرار می‌گیرد. این هنر به نقاشی شباهت دارد؛ و می‌توان این‌طور متصور شد که بوم گریمور، چهره بازیگر است. لازم به ذکر است که گریم تئاتر در مقابل گریم سینما غلیظ‌تر و اغراق‌آمیزتر است. این دو نوع از گریم، همان‌طور که در مقاله‌های دیگر مجله فرواک نیز درباره‌اش صحبت شده، با هم تفاوت‌هایی دارند.

در این‌جا، جالب است اشاره کنیم، همان‌طور که می‌دانیم تاریخ زندگی بشر با تاریخ نمایش با هم ارتباط نزدیکی دارند؛ شکارچیان اولیه ماجرا‌های خود را به روش پانتومیم برای یکدیگر تعریف می‌کردند. استفاده کردن از صورتک‌ها برای پوشاندن چهره بازیگران که نقش خدایان و حیوانات و… را بازی می‌کردند امر رایجی بود.

شور نمایش و تئاتر از یونان باستان آغاز شد. در ابتدا این تئاترها به اجرای آیین‌های مذهبی برای یکی از خدایان به نام دیونیسس (Dionysus) می‌پرداخت. این اجراهای آیینی، روی تپه‌ها، دشت‌ها و… به نمایش درمی‌آمد. کمی‌ بعدتر دو نوع مختلف نمایش به نام‌های تراژدی و کمدی پدید آمدند. تاریخچه گریم تئاتر بسیار با قدمت است و در چند جمله نمی‌توان این موضوع را خلاصه کرد. با این حال در این مقاله سعی بر این است به قسمتی از بخش‌های جالب آن بپردازیم.

گریم در تئاتر

از آغاز پیدایش نمایش در یونان، مصر، هند، ژاپن، هنرگریم، همراه و کنار بازیگر بوده است. گریم، گاه با رنگ‌آمیزی مو، نقاشی چهره و گاه به‌حالت صورتک‌های کامل و نیمه بازیگر با ارائه شخصیت‌های مورد نظر، تماشاگر را به خصوصیات شخصیت نمایش واقف می‌نماید.
گریم را می‌توان مکمل بازیگر و یاری‌کننده او نامید. گریمور با شخصیت بخشیدن به بازیگر، او را برای اجرای هرچه بهتر نمایش آماده می‌کند. در واقع، او با دو هدف بازیگر را چهره‌پردازی‌ می‌کند. هدف اول درست نشان دادن خطوط، حجم‌ها و میمیک چهره است. با در نظر گرفتن همین هدف اول شخصیت جدیدی بر ظاهر بازیگر ایجاد می‌شود. این نکته بسیار مهم است که گریم به اندازه‌ای باشد تا به میمیک و چهره بازیگر لطمه نزند؛ چراکه اگر مواد گریم بیش از اندازه بر چهره بازیگر استفاده شود، چهره او را از شخصیت درون داستان دور می‌نماید.

خوب است به این نکته نیز اشاره کنیم کارهایی که در سالن‌های بزرگ اجرا می‌شوند، به وسواس کمتری نیاز دارند. در این نوع از تولیدات، تنها به کارگیری خطوط و حجم‌های اصلی چهره ضروری به شمار می‌رود. با این حال، در سالن‌های کوچک علاوه بر خطوط و حجم‌های اصلی، خطوط‌های ریز نیز باید توسط گریمور پدیدار شوند.

سخن آخر

همان‌طور که در این مقاله بیان‌ کردیم گریم در معنای لغتی ادا، شکلک، صورتک است. نقش گریم در اصل و ریشه، آراستن چهره بازیگر در تئاتر است. ما تلاش کردیم تا به مختصری از تاریخچه گریم تئاتر در این مبحث بپردازیم. با این وجود، اگر شما به این رشته جذاب و پر فراز و نشیب علاقمندید و می‌خواهید مطالعه بیشتری در این زمینه داشته باشید، می‌توانید به دیگر مقالات این دسته‌بندی در مجله فرواک مراجعه فرمائید؛ چراکه در ادامه قصد داریم مطالب جامع تری درباره این شاخه از هنر در اختیارتان قرار دهیم. با ما همراه باشید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید