انواع اصلاح کننده نور

0
28

اصلاح‎کننده‌های نور، ابزارهایی هستند که برای کنترل ظاهر نور استفاده می‌شوند. اصلاح‌کننده‌های نور می‌توانند برای تغییر شکل، جهت، شدت یا رنگ نور به کار گرفته شوند. در سینما، انواع مختلفی از اصلاح کننده‌های نور وجود دارند. بدون این ابزار حیاتی در نورپردازی، فیلمبرداری و برداشت بسیاری از سکانس‌ها امکان‌پذیر نخواهد بود. در ادامه، به برخی از مهمترین انواع اصلاح ‌کننده‌ نور در سینما اشاره می‌کنیم:

چتر نور

ارزان‌ترین و ساده‌ترین اصلاح ‌کننده‌‌های نور هستند. چتر‌های نور، هم برای عکاسی و هم فیلمبرداری به کار می‌روند. طبیعتاً، بیشترین استفاده آن‌ها در سینما، مربوط به کاربردشان در فیلمبرداری می‌شود. این چتر‌ها در دو رنگ سفید و مشکی وجود دارند؛ چتر سفید، چتری است که نور از آن رد می‌شود و چتر مشکی نور را بازتاب می‌دهد. چتر‌های سفید، از متمرکز بودن نورها می‌کاهند و چتر‌های مشکی، بر اساس رنگ درونشان، نور را ملایم‌تر یا تیزتر می‌کنند.

سافت ‌باکس

از این وسیله، برای نرم کردن و هدایت کردن نور استفاده می‌شود. نرم کردن به این منظور صورت می‌گیرد که سایه‌ها کمتر در تصویر به چشم برسند. تنظیم کردن شدت این نرمی، با استفاده از تغییر اندازه سافت باکس صورت می‌گیرد. سافت‌باکس‌های بزرگ‌تر توانایی این را دارند که نور را بیشتر پخش کرده و سایه‌ها را کمتر کنند. از این اصلاح‌ کننده‌ها می‌توان به عنوان نور اصلی استفاده کرد یا منبع نور دیگری را با استفاده از آن نرم‌تر و لطیف‌تر جلوه داد.

تفاوت بین چتر نور و سافت باکس چیست؟

سافت‌باکس و چتر نوری بسیار شبیه به هم به نظر می‌رسند؛ با این حال، تفاوت‌هایی در کاربردهای آن‌ها وجود دارد. برای یک نورپردازی درست و مناسب، بهتر است اصلاح‌کننده مخصوص شرایط را انتخاب کنید. مهم‌ترین تفاوت این دو اصلاح‌ کننده این است که چترها، نور را به صورت گسترده‌تری پخش می‌کنند. از سویی دیگر اما، سافت باکس‌ها به صورت کنترل‌شده‌تری نور را به سوژه بازتاب می‌دهند.

گرید

گرید یا همان زنبوری، اصلاح کننده‌ای است که نور تابیده شده از سافت‌باکس را کنترل می‌کند. گرید در واقع یک صفحه مشبک است که نور را در جهت خاصی هدایت می‌کند. این اصلاح‌کننده در انجام نورپردازی‌های متمرکز یا نقطه‌ای در سینما کاربرد دارد. نوری که این زنبوری‌ها ایجاد می‌کنند، بر اساس اندازه سوراخ‌های شبکه متفاوت است.

اسنوت

اسنوت، یک لوله فلزی است که داخل آن سیاه است و نور را بازتاب نمی‌دهد. همچنین درون این لوله، زوایای زیادی وجود دارد تا از چرخیدن نور جلوگیری شود. این اصلاح ‌کننده، پخش شدن نور را به صورت قابل‌توجهی کاهش داده، تا جایی که نور نهایی، نوری متمرکز و مستقیم است.

شیدر

شیدر به شکل چهار در کوچک در اطراف پروژکتورها و منابع نور در تئاتر و سینما استفاده می‌شود. شیدرها، برای این به کار می‌آیند که نور تابیده شده را بدون تغییر دادن ویژگی‌هایش، کنترل کرده و شکل دهند. نورپرداز می‌تواند این اصلاح‌ کننده را تا 360 درجه بچرخاند و به همان گونه که می‌خواهد تنظیم کند.

دیفیوزر

دیفیوزر، معمولاً به اصلاح کننده‌ نوری گفته می‌شود که به صورت صفحه‌ای میان منبع نور و سوژه قرار داده می‌شود. جنس آن اغلب از پارچه یا پلاستیک است. این صفحه نیمه شفاف است. این اصلاح‌کننده، نور را قطع نکرده و به شکل مانعی در برابر آن نیز عمل نمی‌کند؛ بلکه کار آن به این صورت است که مسیر نور را تغییر می‌دهد و به سمتی که نیاز است می‌فرستد.

سخن آخر

تجهیزاتی که در این مقاله به آن‌ها اشاره کردیم، تنها تعدادی از انواع اصلاح ‌کننده‌ نور موجود برای استفاده در سینما بود. در کنار انواع نام برده شده، تجهیزات دیگری از قبیل اسپید بوستر و انواع فیلترها نیز در نورپردازی به کار می‌روند. برای مثال، از اسپید بوستر برای افزایش شدت نور، از یو سی دی برای کنترل رنگ آن و از اسفنج نور برای ایجاد نرم‌ترین نورها استفاده می‌شود.
در نهایت، می‌توان گفت که اصلاح‌ کننده‌های نور، ابزارهای مهمی در نورپردازی سینمایی به شمار می‌روند. این ابزار کاربردی می‌توانند به کارگردانان برای ایجاد کردن نورپردازی مطلوب و مورد نظری که در ذهن دارند، کمک کنند. اصلاح و شکل دادن به نور، مثل دیگر اجزای نورپردازی سینمایی، تاثیر زیادی بر ظاهر و احساس فیلم دارد. بهترین فیلم‌های سینما را که ببینید، متوجه می‌شوید که یک نورپردازی هنرمندانه، چه اثری بر بقیه عناصر گذاشته است. برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با این عرصه هیجان‌انگیز، از دیگر مقالات ما در مجله فرواک بازدید نمائید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید